Blijf bij me

Op vrijdag aan het eind van de middag kwam het onweer door de vallei.

We zagen het van ver aankomen, vanaf het terras: een grijspaarse muur die vanuit Dinant de vallei afzakte en de rotsen van Tailfer een voor een opslokte, met stille bliksems vanbinnen, als gloeilampen die in een zak doorbranden. De lucht was zwaar geworden, geel, roerloos. De meeuwen vlogen laag over het water. In de serres hadden de seizoenarbeiders de schermdoeken dichtgetrokken en de luchtramen gesloten, en Antoine was in één uur twee keer naar beneden gegaan om de ketels te controleren.

De regen viel in één klap, om zeven uur, met het geluid van grind dat over de ruiten wordt uitgestort. Om kwart over zeven deed een donderslag de ruiten van de keuken trillen, en het licht ging uit.