Wat er hardop gezegd wordt

De voorzitter sprak veertig minuten, zonder notities, terwijl hij de zaal aankeek.

Étienne had zich een griffier voorgesteld die een document voorlas, een vlakke stem, papier. Het was helemaal niet zo. Het was een man die vertelde, op volgorde, met data, en die af en toe ophield om te zeggen: dit wordt betwist, of: op dit punt geeft de beschuldigde een andere lezing, die we zullen horen.

Sabrina Gaudin was vijfendertig. Ze was thuishulp, in dienst van een vereniging, veertien mensen om te bezoeken, tussen zes uur 's ochtends en soms negen uur 's avonds, in drie onderbroken ronden. Ze woonde in een gehuurd huis in Sarnay-les-Bois met haar dochter van negen. Op 14 november had ze haar avondronde om negen uur veertig beëindigd bij een meneer van negenentachtig, bij wie ze de druppels had gegeven en een soep had opgewarmd. Dat is de laatste persoon die haar met zekerheid levend gezien heeft.