Wat haar moeder wist

— Drieënveertig, zei Margot.

Haar moeder kwam de kamer binnen en ging op de rand van het bed zitten, zonder haar jas uit te doen.

Ze bleven zo een tijdje, de dochter op de grond met de brieven, de moeder op het bed, in een huis dat geen van beiden had mogen kennen.

Buiten stak de wind op en het raam sloeg één keer in zijn kozijn.