De storing van Callum

De afspraak stond sinds januari in de agenda, en ze had hem tussen acht en negen driemaal bijna afgezegd.

Wat haar tegenhield was geen plichtsgevoel. Het was het vooruitzicht een hele zondag in de flat door te brengen met een man die haar geen vragen meer stelde, een leeg messenblok en een A3-vel opgerold in een koker onder de tafel. Ze nam de bus om kwart voor negen, haar voorhoofd tegen het koude raam, en keek naar een stad die voorbijtrok waar mensen rustig gewone dingen deden.

King's Buildings was verlaten zoals wetenschapscampussen op zondag verlaten zijn: een paar auto's, gebouwen van baksteen en glas die te groot waren, gangen die voor niemand verlicht werden. Ze had hier in januari vier dagen doorgebracht om de gegevens te redden van een opstelling die werd afgebroken, en ze kende de weg.