Dinsdag voetbal ik

Het derde beeld was in kleur en het was er bijna donker.

Een straat op een helling, natte kasseien, een stenen gevel met een dubbele deur en, daarboven, een lamp onder een blikken kap die een gele kegel op de stoep wierp. Een klein affiche achter een ruit met gaas, te ver weg om te lezen. Drie treden.

Daniel stond onder aan de treden.

Hij droeg zijn jas en zijn grijze sjaal en zijn hoofd hing schuin, die schuinte die hij had als hij echt luisterde, een beetje opzij, kin omlaag. Tegenover hem stond een vrouw tegen hem te praten. Vijftig misschien, kort haar, een lange jas, een schoudertas. Ze hield haar linkerhand plat op Daniels onderarm, zonder te drukken.