De derde plank

De gang in de rue des Tilleuls was zeven meter veertig lang. Ik heb hem een keer opgemeten, toen ik negen was, met het meetlint uit de naaidoos van mijn moeder, terwijl zij naar de mis waren en ik geacht werd koorts te hebben.

Er lag een eiken plankenvloer die de vorige eigenaars in de jaren zestig hadden gelegd, smalle, geboende planken die met de tijd de kleur van donkere honing hadden gekregen. Elf planken in de breedte. Hoeveel in de lengte weet ik niet meer. Maar er was er één, maar één, op drie passen van hun slaapkamerdeur als je naar de mijne liep, die kraakte.

De derde. Geteld vanaf hun deur.