Zondag

Het is Maxime die aandringt. Mijn moeder zou het niet hebben gedurfd.

Hij stuurt me donderdag een bericht, dan nog een op vrijdag, en zaterdagochtend komt hij in de rue du Moulin aanbellen met croissants en de grijns van een jongen die kattenkwaad heeft uitgehaald. Hij draagt een polo met het logo van Delcourt Construct en werkschoenen vol modder. Hij ruikt naar vers cement en aftershave.

“Zondag, ’s middags. Bij ons thuis. Mama maakt een gebraad. Ze gaat het je zelf niet vragen, want ze is bang dat je nee zegt, dus vraag ik het. Je mag nee zeggen. Maar als je nee zegt, sta ik hier morgen weer met croissants, en overmorgen, en dan word ik dik, en dan is het jouw schuld.”