Woensdag, 21.00 uur

Op woensdag om 20.10 uur zette ik de motor van de Corolla af onder in een wash, twee mijl ten oosten van Peniel, en de stilte viel over me heen als een deken die je over een vuur gooit.

Ik was niet over de zandweg van de afslag gekomen. Er is nog een weg naar Peniel, een die mensen van buiten niet kennen: de oude weg langs de kliffen, die een mijl of twaalf verder naar het oosten van de grote weg aftakt en langs de voet van de Vermilion Cliffs loopt, kapotgereden, uitgesleten, met stukken waar je stapvoets over de kale rots moet. Ik had hem te voet afgelegd toen ik vijftien was, in een zomernacht, om te zien of het kon. Ik had er geschaafde knieën aan overgehouden en een kaart in mijn hoofd.