Vier mannen en een boekenplank

De tweede verdieping vroeg al twee dagen om kolen.

Het was iets dat de hele winter gebeurde en dat Sarah kwaad maakte met een koude, doelloze kwaadheid, omdat er niemand te verwijten viel: de kolenboer leverde op de binnenplaats, de jongens droegen de emmers naar boven, de jongens waren met z'n drieën voor het hele huis, en 's avonds ontbraken er altijd ergens kolen. Uiteindelijk droeg je ze zelf naar boven.

Die avond bracht ze er zelf twee emmers naar boven, tegen achten, een in elke hand, met een rustpauze op elke overloop.

Het was koud in de gang op de tweede. Het raam achterin had een kier onder het kozijn en de tocht trok op enkelhoogte over de hele lengte.