Ze hebben Lincoln vermoord
door Samuel Blackwood
Zes nachten lang maakte ze het bed op van een gast wiens naam ze niet had onthouden. Op de ochtend van 15 april kende het hele land die naam. En er kwamen mannen vragen wat ze had gezien.
Washington, november 1864. Sarah Millward is zevenentwintig en werkt elf jaar in het huis. Ze doet de verdiepingen van het National Hotel, ze kijkt niet naar gezichten, en het is haar vak er niet naar te kijken. Op een regenachtige avond komt om twintig over negen een gast binnen die haar vraagt een bed over te doen dat ze net heeft opgemaakt. Hij heet Booth. Ze is zijn naam vergeten voor ze naar haar eigen kamer gaat.
Voor het hotel, op twee en een halve voet van de krijtstreep, wacht Isaiah Fortune op de klant die niet in zijn rijtuig zal stappen. Hij is koetsier; het rijtuig is niet van hem, en het paard ook niet. Achter het theater in Tenth Street leest Harriet Vesey twee keer per week de lijsten van uitgewisselde gevangenen en vindt er nooit de naam van haar man. En in de rotonde gaat sinds november drie avonden per week een klerk van het bureau van de provoost-maarschalk in een leren stoel zitten om te kijken naar een vrouw die met een blad voorbijkomt.
Vijf mensen die niets beslissen, niets verhinderen en niets ontdekken. Op 14 april 1865, om kwart over tien 's avonds, komt de Geschiedenis op zestig passen van hun deur voorbij — en wat ze achterlaat zijn geen helden. Het zijn namen, opgeschreven op lijsten door mannen die niet lezen wat ze overschrijven.
Voor het hotel, op twee en een halve voet van de krijtstreep, wacht Isaiah Fortune op de klant die niet in zijn rijtuig zal stappen. Hij is koetsier; het rijtuig is niet van hem, en het paard ook niet. Achter het theater in Tenth Street leest Harriet Vesey twee keer per week de lijsten van uitgewisselde gevangenen en vindt er nooit de naam van haar man. En in de rotonde gaat sinds november drie avonden per week een klerk van het bureau van de provoost-maarschalk in een leren stoel zitten om te kijken naar een vrouw die met een blad voorbijkomt.
Vijf mensen die niets beslissen, niets verhinderen en niets ontdekken. Op 14 april 1865, om kwart over tien 's avonds, komt de Geschiedenis op zestig passen van hun deur voorbij — en wat ze achterlaat zijn geen helden. Het zijn namen, opgeschreven op lijsten door mannen die niet lezen wat ze overschrijven.
Hoofdstukken
- 1 Kamer twintig
- 2 De krijtstreep
- 3 De man die naar boven gaat
- 4 Wat niet op de lijst staat
- 5 Een net handschrift
- 6 De kamers die niet bezet zijn
- 7 Elf dagen
- 8 Vier mannen en een boekenplank
- 9 Annapolis Premium
- 10 Hij stapt uit de trein Premium
- 11 Het brood onder het bed Premium
- 12 Een vereffende rekening Premium
- 13 Drie ochtenden om acht uur Premium
- 14 De sleutel die men niet vindt Premium
- 15 Wat hij niet noteert Premium
- 16 Er is loop opgemerkt Premium
- 17 De thee van vijfentwintig maart Premium
- 18 De nacht waarin de stad niet sliep Premium
- 19 De verlichte stad Premium
- 20 Het zesde bed Premium
- 21 Het enige gelukkige hoofdstuk Premium
- 22 Twee uur 's middags Premium
- 23 De kranten hebben het aangekondigd Premium
- 24 Kwart over acht Premium
- 25 Het afscheid dat mislukt Premium
- 26 Het paard dat niet stil blijft staan Premium
- 27 Ford's Theatre Premium
- 28 Het huis aan Lafayette Square Premium
- 29 De steeg, de straten, en wat men nog niet weet Premium
- 30 Wat er om drie uur 's nachts binnenkomt Premium
- 31 De wegversperring Premium
- 32 Iemand zoeken in een gesloten stad Premium
- 33 De open deur Premium
- 34 Men doorzoekt het hotel Premium
- 35 Zestien april Premium
- 36 Men arresteert iedereen Premium
- 37 Het wachten Premium
- 38 De weigering Premium
- 39 Waar was u op de avond van de veertiende? Premium
- 40 Men breekt het theater af Premium
- 41 Zonder getuigschrift Premium
- 42 Wat de wet toestaat Premium
- 43 Noot van de auteur — Wat waar is Premium
