Coda

Ze gebaarde voor ze sprak. Dat is doodgewoon, alle kinderen gebaren voor ze spreken, alleen zijn de hare er nooit mee opgehouden.

Er bestaat een woord voor, in het Engels, omdat er in het Frans geen is: coda. Child of deaf adults. Horend kind van dove ouders. Salomé heeft het op haar drieëntwintigste geleerd, in een gang van de tolkenopleiding, van een meisje uit Rennes dat tegen haar zei « ah, ben jij ook een coda? » zoals je iemand uit je eigen dorp herkent.

Ze heeft die avond gehuild, alleen, in een studentenkamer, en ze heeft nooit goed geweten waarom.

De eerste herinnering is de praktijk van dokter Vialle, rue de Marseille, met het bruine tapijt en de geur van ontsmettingsmiddel.