Hélène Vandermeer
Huiselijke spanning, heel dichtbij
Hélène Vandermeer vertrekt altijd vanuit een gewoon leven en een detail dat niet klopt: een anonieme overschrijving van 400 euro, drieënveertig nooit verstuurde brieven, twintig minuten hardlopen die ontbreken. Haar vertelsters hebben een precies beroep — archivaris, tolk, hotelhoudster — en gebruiken het om stukje bij beetje een familiegeheim te reconstrueren. Een schrijfstijl met bijna boekhoudkundige precisie, en een waarheid die op de laatste bladzijde zelden aanwijst wie je dacht.
Zij nam mijn plaats in
Na drie weken ziekenhuis komt Nadia eindelijk thuis. Een vrouw doet…
De doodsbrief
Op een dinsdagochtend krijgt Claire Mathy haar eigen doodsbrief. De…
De twintig ontbrekende minuten
Dezelfde route, dezelfde gewoonten. Maar die ochtend ontbraken er t…
Na de piep
Zijn vrouw is al drie maanden dood. Om 2.17 uur gaat de telefoon: h…
De vrouw op mijn foto's
Dezelfde vrouw staat op dertig jaar familiefoto's. Niemand weet wie…
Kamer 214
Haar hotel heeft geen kamer 214. Toch boekt iemand die al drieëntwi…
Eerste persoon
Haar beroep is “ik” zeggen terwijl ze iemand anders is. Eén keer he…
Jurylid nummer zeven
Dertien dagen om over een man te oordelen. En één ding dat hij aan …
De derde van de maand
Al elf jaar stort iemand haar vierhonderd euro. Ze heeft er nooit é…
De dinsdagen van mijn man
Zes jaar lang verdween hij elke dinsdag. Ik dacht dat ik mijn man k…
Het huis zonder naam
Eén huis. Drieënveertig brieven. Een waarheid die vijftig jaar gewa…
Wat ik gered had
Ze dachten dat ze gewonnen hadden. Ze wisten alleen niet wat ik in …