De dinsdagen van mijn man
door Hélène Vandermeer
Zes jaar lang verdween hij elke dinsdag. Ik dacht dat ik mijn man kende. Ik vergiste me.
Zes jaar, dat zijn driehonderdtwaalf dinsdagen. Driehonderdtwaalf keer komt Thomas om kwart over elf thuis en zegt “dat kan ik je niet zeggen” — terwijl hij haar recht aankijkt. Op een dinsdag in maart volgt Clara hem zevenendertig kilometer ver. Wat ze achter een deur vindt, is geen minnares: het zijn eenendertig mensen, van wie er zesentwintig niet gevonden mogen worden.
Hoofdstukken
- 1 Iets tussengekomen
- 2 Zevenendertig kilometer
- 3 Wat er achter de deur was
- 4 Zesentwintig
- 5 Twaalf minuten
- 6 Wat men doet met mensen die praten
- 7 De nummerplaat
- 8 Dossier nummer drie
- 9 De vrouw van de twaalf minuten Premium
- 10 Het gewone leven Premium
- 11 Wat een zus vertelt Premium
- 12 Elf maanden Premium
- 13 Vier hotelnachten Premium
- 14 Kamer 6 Premium
- 15 Naële Premium
- 16 Een uur in een auto Premium
- 17 Wat mijn moeder gezegd heeft Premium
- 18 Vier jaar Premium
- 19 Het antwoord Premium
- 20 Waarom hij nee zegt Premium
- 21 Wat Bernard bewaart Premium
- 22 De vier weigeringen Premium
- 23 Twee vergissingen Premium
- 24 De man in de auto Premium
- 25 Estelle Premium
- 26 Elf tegen acht Premium
- 27 Negen regels Premium
- 28 Wat men verraad noemt Premium
- 29 Hij heeft geantwoord Premium
- 30 14 januari Premium
- 31 Timothée Premium
- 32 Wat het kost Premium
- 33 De eerste weigering Premium
- 34 Een dinsdag in juni Premium
